رباعی شمارهٔ ۳۴۳
اندازهٔ متن
روزی که سر زلف چو چوگان داری
آسیمه دلم چو گوی میدان داری
آن شب که همی رای به هجران داری
آفاق به چشم من چو زندان داری
۲ بیت
روزی که سر زلف چو چوگان داری
آسیمه دلم چو گوی میدان داری
آن شب که همی رای به هجران داری
آفاق به چشم من چو زندان داری
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی