رباعی شمارهٔ ۱۲۳
اندازهٔ متن
ای نفس خسیس، رو تباهی میکن
تا جان خسته است روسیاهی میکن
اکنون چو امید من فگندی بر خاک
خاکت به سر است، هر چه خواهی میکن
۲ بیت
ای نفس خسیس، رو تباهی میکن
تا جان خسته است روسیاهی میکن
اکنون چو امید من فگندی بر خاک
خاکت به سر است، هر چه خواهی میکن
ای کرده غمت با دل من روی به رویزلف تو کند حال دلم موی به موی