رباعی شمارهٔ ۴
اندازهٔ متن
روی تو که رشک ماه ناکاسته است
باغی است که از هر گلی آراسته است
گر زان که خدا نیز وفائی بدهد
آنی که دل من از خدا خواسته است
۲ بیت
روی تو که رشک ماه ناکاسته است
باغی است که از هر گلی آراسته است
گر زان که خدا نیز وفائی بدهد
آنی که دل من از خدا خواسته است
این ریخته خون من و صد همچو منیهر لحظه جدا ساختی جانی ز تنی