رباعی شمارهٔ ۹
اندازهٔ متن
یک لحظه کسی که با تو دمساز آید
یا با تو دمی همدم و همراز آید
از کوی تو گر سوی بهشتش خوانند
هرگز نرود وگر رود باز آید
۲ بیت
یک لحظه کسی که با تو دمساز آید
یا با تو دمی همدم و همراز آید
از کوی تو گر سوی بهشتش خوانند
هرگز نرود وگر رود باز آید
این ریخته خون من و صد همچو منیهر لحظه جدا ساختی جانی ز تنی