رباعی شمارهٔ ۵۲۱
اندازهٔ متن
با گلرخ خویش گفتم: ای غنچه دهان
هر لحظه مپوش چهره چون عشوه دهان
زد خنده که: من به عکس خوبان جهان
در پرده عیان باشم و بی پرده نهان
۲ بیت
با گلرخ خویش گفتم: ای غنچه دهان
هر لحظه مپوش چهره چون عشوه دهان
زد خنده که: من به عکس خوبان جهان
در پرده عیان باشم و بی پرده نهان
ای آنکه گشایندهٔ هر بند توییبیرون ز عبارت چه و چند تویی