تکبیت شمارهٔ ۱۰۳۳
اندازهٔ متن
از طلوع و از غروب مهر روشن شد که چرخ
هر که رابرداشت صبح از خاک، شام افتد به خاک
۱ بیت
از طلوع و از غروب مهر روشن شد که چرخ
هر که رابرداشت صبح از خاک، شام افتد به خاک
مشو از نالهٔ افسوس غافل چون جرس، باریاگر از کاروان همچون خبر بیرون نمیآیی