شمارهٔ ۳۲
عطار، مختارنامه، باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
اندازهٔ متن
در بادیه ای که عقل را راهی نیست
گر کوه درو،سیر کند کاهی نیست
گر هیچ رونده ای طلب خواهی کرد
شایستهٔ این بادیه جز آهی نیست
۲ بیت
عطار، مختارنامه، باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن
در بادیه ای که عقل را راهی نیست
گر کوه درو،سیر کند کاهی نیست
گر هیچ رونده ای طلب خواهی کرد
شایستهٔ این بادیه جز آهی نیست
در عالم خوف روزگاری دارمزیرا که امید چون تو یاری دارم