ناهید
عطار نیشابوری

دل دوش ز لعلِ همچو قندش میسوخت

شمارهٔ ۲۷

عطار، مختارنامه، باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق

اندازهٔ متن۲

دل دوش ز لعلِ همچو قندش میسوخت

جان نیز ز زلفِ چون کمندش میسوخت

خورشید سپر فکنده میرفت خجل

تا روز و شبِ تیره سپندش میسوخت

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها