ناهید
عطار نیشابوری

دی میشد و دل رها نمیکرد به کس

شمارهٔ ۲۸

عطار، مختارنامه، باب سی و چهارم: در صفتِ آمدن معشوق

اندازهٔ متن۲

دی میشد و دل رها نمیکرد به کس

برخاسته صد فغان هر گوشه که بس

امروز همی آمد و هر ذرّه که هست

فریاد همی کرد که فریادم رس

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها