شمارهٔ ۳۵
اندازهٔ متن
عشقش ز وجودم عدمی میسازد
در هر نفسیم ماتمی میسازد
گاهم بدو چشم میزند بر جان زخم
گاهم به دو لعل مرهمی میسازد
۲ بیت
عشقش ز وجودم عدمی میسازد
در هر نفسیم ماتمی میسازد
گاهم بدو چشم میزند بر جان زخم
گاهم به دو لعل مرهمی میسازد
گفتم که «هزار رونق افزون گیریگر تو کم یک شکر هم اکنون گیری»