ناهید
عطار نیشابوری

می‌آمد و بر زلف شکن می‌انداخت

شمارهٔ ۳۳

عطار، مختارنامه، باب سی و هشتم: در صفت لب و دهان معشوق

اندازهٔ متن۲

می‌آمد و بر زلف شکن می‌انداخت

ناخورده شراب، خویشتن می‌انداخت

پنهان ز رقیبی که همه زهر نمود

از لب شکری به سوی من می‌انداخت

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها