شمارهٔ ۵۷
اندازهٔ متن
صبح از پس کوه روی بنمود ای دوست
خوش باش و بدان که بودنی بود ای دوست
هر سیم که داری به زیان آر که عمر
چون درگذرد نداردت سود ای دوست
۲ بیت
صبح از پس کوه روی بنمود ای دوست
خوش باش و بدان که بودنی بود ای دوست
هر سیم که داری به زیان آر که عمر
چون درگذرد نداردت سود ای دوست
چون جلوهٔ گل ز گلستان پیدا شدبلبل به سخن درآمد و شیدا شد