ناهید
عطار نیشابوری

چون صبح دمید ودامن شب شد چاک

شمارهٔ ۵۶

عطار، مختارنامه، باب چهل و چهارم: در قلندریات و خمریات

اندازهٔ متن۲

چون صبح دمید ودامن شب شد چاک

برخیز و صبوح کن چرائی غمناک

می نوش دمی که صبح بسیار دمد

او روی به ما کرده و ما روی به خاک

۲ بیت

منبع: کتابخانه تصوف

همهٔ شعرها