رباعی شمارهٔ ۱۴
اندازهٔ متن
آن نیمهٔ نان که بینوایی یابد
وآن جامه که کودک گدایی یابد
چون لذت فتحیست که اقلیمی را
لشکرشکنی، جهانگشایی یابد
۲ بیت
آن نیمهٔ نان که بینوایی یابد
وآن جامه که کودک گدایی یابد
چون لذت فتحیست که اقلیمی را
لشکرشکنی، جهانگشایی یابد
ای سرو روان که نخل امید منیوی مایهٔ جان که عمر جاوید منی