رباعی شمارهٔ ۲۶
اندازهٔ متن
عارف به دل ذره جهان میبیند
آنجا مه و مهر و کهکشان میبیند
کوری بنگر که چشم دانشور عصر
دست و سر کشتگان در آن میبیند
۲ بیت
عارف به دل ذره جهان میبیند
آنجا مه و مهر و کهکشان میبیند
کوری بنگر که چشم دانشور عصر
دست و سر کشتگان در آن میبیند
ای سرو روان که نخل امید منیوی مایهٔ جان که عمر جاوید منی