رباعی شمارهٔ ۴۳
اندازهٔ متن
ای سرو روان بیا که دستت بوسم
لبهای ظریف می پرستت بوسم
گر من نخورم تو باده در جامم ریز
تا مست شوم دو چشم مستت بوسم
۲ بیت
ای سرو روان بیا که دستت بوسم
لبهای ظریف می پرستت بوسم
گر من نخورم تو باده در جامم ریز
تا مست شوم دو چشم مستت بوسم
ای سرو روان که نخل امید منیوی مایهٔ جان که عمر جاوید منی