رباعی شمارهٔ ۴۷
اندازهٔ متن
چو گم شد پرتو عشق از دل من
خدایا چیست جز غم حاصل من
سحاب عشق اگر یکدم نبارد
بسوزان خرمن آب و گل من
۲ بیت
چو گم شد پرتو عشق از دل من
خدایا چیست جز غم حاصل من
سحاب عشق اگر یکدم نبارد
بسوزان خرمن آب و گل من
ای سرو روان که نخل امید منیوی مایهٔ جان که عمر جاوید منی