رباعی شمارهٔ ۱۷۲
اندازهٔ متن
ننشین بنشین وز همه عالم برخیز
عالم چه بود ز بود عالم برخیز
در کتم عدم بیا و با ما بنشین
از بود وجود خویشتن هم برخیز
۲ بیت
ننشین بنشین وز همه عالم برخیز
عالم چه بود ز بود عالم برخیز
در کتم عدم بیا و با ما بنشین
از بود وجود خویشتن هم برخیز
در کتم عدم وجود جویی هی هیبا ما سخنی ز ذات گویی هی هی