رباعی شمارهٔ ۲۱۳
اندازهٔ متن
انگشت زنان بر در جانان رفتیم
پیدا بودیم باز پنهان رفتیم
گوئی که برفت نعمت الله ز جهان
رفتیم ولی به نور ایمان رفتیم
۲ بیت
انگشت زنان بر در جانان رفتیم
پیدا بودیم باز پنهان رفتیم
گوئی که برفت نعمت الله ز جهان
رفتیم ولی به نور ایمان رفتیم
در کتم عدم وجود جویی هی هیبا ما سخنی ز ذات گویی هی هی