مفردات
در فنا رفت و در بقا آسود
گرچه گفتند بود هیچ نبود
یا رب که تو را چنین دلی حاصل باددایم به مقام جمع خود واصل باد
همه عالم تن است و او جان استجام گیتی نمای سلطان است
همه عالم به نور او روشننظری کن به نور دیدهٔ من
همه حق است و خلق اینجا نیستخلق ما جو که خلق با ما نیست
همه تسبیح حضرتش گویندهمه ناطق به رحمت اویند