رباعی شمارۀ ۱
اندازهٔ متن
دوشینه شبم بود شبیه یلدا
آن مونس غمگسار نآمد عمدا
شب تا به سحر ز دیده دُر میسفتم
میگفتم رب لاتذرنی فردا
۲ بیت
دوشینه شبم بود شبیه یلدا
آن مونس غمگسار نآمد عمدا
شب تا به سحر ز دیده دُر میسفتم
میگفتم رب لاتذرنی فردا
هر گه که به زلف، عنبرِ تر ساییبیم است کزو تازه شود ترسایی