رباعی شمارۀ ۱۸۸
اندازهٔ متن
هر گه که به زلف، عنبرِ تر سایی
بیم است کزو تازه شود ترسایی
تو پای ز هفت چرخ برتر سایی
چون است که نزد بنده با ترس آیی!
۲ بیت
هر گه که به زلف، عنبرِ تر سایی
بیم است کزو تازه شود ترسایی
تو پای ز هفت چرخ برتر سایی
چون است که نزد بنده با ترس آیی!
شفتالوی آبدارت ای سرو سهیآمد ز ره بوسه به دندان رهی