رباعی شمارۀ ۱۸۵
اندازهٔ متن
در دل نگذارمت که افگار شوی
در دیده ندارمت که بس خوار شوی
در جان کنمت جای نه در دیده و دل
تا با نفس باز پسین یار شوی
۲ بیت
در دل نگذارمت که افگار شوی
در دیده ندارمت که بس خوار شوی
در جان کنمت جای نه در دیده و دل
تا با نفس باز پسین یار شوی
هر گه که به زلف، عنبرِ تر ساییبیم است کزو تازه شود ترسایی