رباعی شمارۀ ۹
اندازهٔ متن
هر لحظه غمی به مستمندی رسدت
تیری به جفا به دردمندی رسدت
در کشتن عاشقان از این بیش مکوش
زنهار مبادا که گزندی رسدت
۲ بیت
هر لحظه غمی به مستمندی رسدت
تیری به جفا به دردمندی رسدت
در کشتن عاشقان از این بیش مکوش
زنهار مبادا که گزندی رسدت
هر گه که به زلف، عنبرِ تر ساییبیم است کزو تازه شود ترسایی