رباعی شمارۀ ۱۱
اندازهٔ متن
هنگام صبوح گر بت حورسرشت
پُر می قدحی به من دهد بر لب کشت
هر چند که باشد این سخن از من زشت
سگ به ز من ار هیچ کنم یاد بهشت
۲ بیت
هنگام صبوح گر بت حورسرشت
پُر می قدحی به من دهد بر لب کشت
هر چند که باشد این سخن از من زشت
سگ به ز من ار هیچ کنم یاد بهشت
هر گه که به زلف، عنبرِ تر ساییبیم است کزو تازه شود ترسایی