رباعی شمارۀ ۱۶
اندازهٔ متن
صحّاف پسر که شهرهٔ آفاق است
چون ابروی خویشتن به عالم طاق است
با سوزن مژگان بکند شیرازه
هر سینه که از غم دلش اوراق است
۲ بیت
صحّاف پسر که شهرهٔ آفاق است
چون ابروی خویشتن به عالم طاق است
با سوزن مژگان بکند شیرازه
هر سینه که از غم دلش اوراق است
هر گه که به زلف، عنبرِ تر ساییبیم است کزو تازه شود ترسایی