رباعی شمارۀ ۴۵
اندازهٔ متن
بی یاد تو در تنم نفس پیکان باد
دل زنده به اندُهت چو تن بیجان باد
گر در تن من به هیج نوعی شادیست
الا به غمت پوست برو زندان باد
۲ بیت
بی یاد تو در تنم نفس پیکان باد
دل زنده به اندُهت چو تن بیجان باد
گر در تن من به هیج نوعی شادیست
الا به غمت پوست برو زندان باد
هر گه که به زلف، عنبرِ تر ساییبیم است کزو تازه شود ترسایی