رباعی شمارۀ ۱۲۷
اندازهٔ متن
دل کو که به نامه شرح غم آغازم
یا جان که ز درد با سخن پردازم
از بیدلی و بیخبری کاغذ و کلک
میگیرم و میگریم و میاندازم
۲ بیت
دل کو که به نامه شرح غم آغازم
یا جان که ز درد با سخن پردازم
از بیدلی و بیخبری کاغذ و کلک
میگیرم و میگریم و میاندازم
هر گه که به زلف، عنبرِ تر ساییبیم است کزو تازه شود ترسایی