رباعی شمارۀ ۱۳۰
اندازهٔ متن
چون مرغ ضعیف بی پر و بی بالم
افتاده به دام و کس نداند حالم
دردی به دلم سخت پدیدار آمد
امروز من خسته از آن مینالم
۲ بیت
چون مرغ ضعیف بی پر و بی بالم
افتاده به دام و کس نداند حالم
دردی به دلم سخت پدیدار آمد
امروز من خسته از آن مینالم
هر گه که به زلف، عنبرِ تر ساییبیم است کزو تازه شود ترسایی