رباعی شمارۀ ۱۳۲
اندازهٔ متن
هر شب ز غمت تازه عذابی بینم
در دیده به جای خواب آبی بینم
و آنگه که چو نرگس تو خوابم ببرد
آشفتهتر از زلف تو خوابی بینم
۲ بیت
هر شب ز غمت تازه عذابی بینم
در دیده به جای خواب آبی بینم
و آنگه که چو نرگس تو خوابم ببرد
آشفتهتر از زلف تو خوابی بینم
هر گه که به زلف، عنبرِ تر ساییبیم است کزو تازه شود ترسایی