رباعی شمارۀ ۱۳۳
اندازهٔ متن
تا ظن نبری کز پی جان میگریم
زین سان که پیدا و نهان میگریم
از آب لطیفتر نمودی خود را
در چشم من آمدی از آن میگریم
۲ بیت
تا ظن نبری کز پی جان میگریم
زین سان که پیدا و نهان میگریم
از آب لطیفتر نمودی خود را
در چشم من آمدی از آن میگریم
هر گه که به زلف، عنبرِ تر ساییبیم است کزو تازه شود ترسایی