رباعی شمارۀ ۱۳۵
اندازهٔ متن
ما بندگی آن رخ زیبات کنیم
و آزادگی طرهٔ رعنات کنیم
شطرنج غمت مدام چون ما بازیم
باید که دلت نرنجد ار مات کنیم
۲ بیت
ما بندگی آن رخ زیبات کنیم
و آزادگی طرهٔ رعنات کنیم
شطرنج غمت مدام چون ما بازیم
باید که دلت نرنجد ار مات کنیم
هر گه که به زلف، عنبرِ تر ساییبیم است کزو تازه شود ترسایی