رباعی شمارۀ ۱۳۸
اندازهٔ متن
چشم و دهن آن صنم لاله رخان
از پسته و بادام گرفتست نشان
از بس تنگی که دارد آن چشم و دهان
نه خنده در این گنجد و نه گریه در آن
۲ بیت
چشم و دهن آن صنم لاله رخان
از پسته و بادام گرفتست نشان
از بس تنگی که دارد آن چشم و دهان
نه خنده در این گنجد و نه گریه در آن
هر گه که به زلف، عنبرِ تر ساییبیم است کزو تازه شود ترسایی