رباعی شمارۀ ۱۴۵
اندازهٔ متن
ای یاد تو تسبیح زبان و لب من
اندیشهٔ تو مونس روز و شب من
ای دوست مکن ستم که کاری بکند
دودِ دل و آهِ سحر و یا ربِ من
۲ بیت
ای یاد تو تسبیح زبان و لب من
اندیشهٔ تو مونس روز و شب من
ای دوست مکن ستم که کاری بکند
دودِ دل و آهِ سحر و یا ربِ من
هر گه که به زلف، عنبرِ تر ساییبیم است کزو تازه شود ترسایی