رباعی شمارۀ ۱۴۹
اندازهٔ متن
ای بیخبر از غایت دلداری من
فارغ ز دل ستمکش و زاری من
خه خه ز شب کوته و شب خفتن تو
وه وه ز شب دراز و بیداری من
۲ بیت
ای بیخبر از غایت دلداری من
فارغ ز دل ستمکش و زاری من
خه خه ز شب کوته و شب خفتن تو
وه وه ز شب دراز و بیداری من
هر گه که به زلف، عنبرِ تر ساییبیم است کزو تازه شود ترسایی