رباعی شمارۀ ۱۵۰
اندازهٔ متن
افتاده ز محنت من آوازه برون
ای خانه مهر تو ز دروازه برون
ز اندازه برون است ز جور تو غمم
فریاد ازین غم ز اندازه برون
۲ بیت
افتاده ز محنت من آوازه برون
ای خانه مهر تو ز دروازه برون
ز اندازه برون است ز جور تو غمم
فریاد ازین غم ز اندازه برون
هر گه که به زلف، عنبرِ تر ساییبیم است کزو تازه شود ترسایی