رباعی شمارۀ ۱۶۲
اندازهٔ متن
ای دست تو دست من به دستان بسته
با زلف تو عهد بتپرستان بسته
وای نرگس مست تو به هنگام صبوح
هشیاران را به جای مستان بسته
۲ بیت
ای دست تو دست من به دستان بسته
با زلف تو عهد بتپرستان بسته
وای نرگس مست تو به هنگام صبوح
هشیاران را به جای مستان بسته
هر گه که به زلف، عنبرِ تر ساییبیم است کزو تازه شود ترسایی