رباعی شمارۀ ۱۶۶
اندازهٔ متن
ای شمع رخت را دل من پروانه
وی لطف ترا به هیچ کس پروا، نه
مستوفی عشقت به قلم خواهد داد
از خطّ لبت به عارضت پروانه
۲ بیت
ای شمع رخت را دل من پروانه
وی لطف ترا به هیچ کس پروا، نه
مستوفی عشقت به قلم خواهد داد
از خطّ لبت به عارضت پروانه
هر گه که به زلف، عنبرِ تر ساییبیم است کزو تازه شود ترسایی