رباعی شمارۀ ۱۷۹
اندازهٔ متن
از دیده اگر نه خون روان داشتمی
رازت ز دل خسته نهان داشتمی
ور زانکه نبودی دم سرد و رخ زرد
رازت نه ز دل نهان، ز جان داشتمی
۲ بیت
از دیده اگر نه خون روان داشتمی
رازت ز دل خسته نهان داشتمی
ور زانکه نبودی دم سرد و رخ زرد
رازت نه ز دل نهان، ز جان داشتمی
هر گه که به زلف، عنبرِ تر ساییبیم است کزو تازه شود ترسایی