رباعی شمارۀ ۱۸۴
اندازهٔ متن
تا کی به هوای دل چنین خوار شوی
در دست ستمگری گرفتار شوی
آنگه دانی که دل چه کردهست به تو
کز غفلت خوابِ عشق بیدار شوی
۲ بیت
تا کی به هوای دل چنین خوار شوی
در دست ستمگری گرفتار شوی
آنگه دانی که دل چه کردهست به تو
کز غفلت خوابِ عشق بیدار شوی
هر گه که به زلف، عنبرِ تر ساییبیم است کزو تازه شود ترسایی