رباعی ۱۱۲
اندازهٔ متن
چون عهده نمیشود کسی فردا را
حالی خوش کن تو این دلِ سودا را
مِی نوش به ماهتاب، ای ماه که ماه
بسیار بگردد و نیابد ما را
۲ بیت
چون عهده نمیشود کسی فردا را
حالی خوش کن تو این دلِ سودا را
مِی نوش به ماهتاب، ای ماه که ماه
بسیار بگردد و نیابد ما را
خیام! اگر ز باده مستی، خوش باشبا لالهرخی اگر نشستی، خوش باش