رباعی ۱۲۷
اندازهٔ متن
ایّامِ زمانه از کسی دارد ننگ
کاو در غمِ ایّام نشیند دلتنگ
مِی خور تو در آبگینه با نالهٔ چنگ
زآن پیش که آبگینه آید بر سنگ!
۲ بیت
ایّامِ زمانه از کسی دارد ننگ
کاو در غمِ ایّام نشیند دلتنگ
مِی خور تو در آبگینه با نالهٔ چنگ
زآن پیش که آبگینه آید بر سنگ!
خیام! اگر ز باده مستی، خوش باشبا لالهرخی اگر نشستی، خوش باش