رباعی ۱۲۸
اندازهٔ متن
* از آمدنِ بهار و از رفتنِ دِی
اوراقِ وجودِ ما همیگردد طی
مِی خور، مخور اندوه که گفته است حکیم
غمهای جهان چو زَهر و تِریاقش می
۲ بیت
* از آمدنِ بهار و از رفتنِ دِی
اوراقِ وجودِ ما همیگردد طی
مِی خور، مخور اندوه که گفته است حکیم
غمهای جهان چو زَهر و تِریاقش می
خیام! اگر ز باده مستی، خوش باشبا لالهرخی اگر نشستی، خوش باش