رباعی ۱۲۹
اندازهٔ متن
زان پیش که نامِ تو ز عالَم برود
مِی خور که چو می به دل رسد غم برود
بُگْشای سرِ زلفِ بُتی بند ز بند
زان پیش که بند بندت از هم برود!
۲ بیت
زان پیش که نامِ تو ز عالَم برود
مِی خور که چو می به دل رسد غم برود
بُگْشای سرِ زلفِ بُتی بند ز بند
زان پیش که بند بندت از هم برود!
خیام! اگر ز باده مستی، خوش باشبا لالهرخی اگر نشستی، خوش باش