رباعی ۱۳۱
اندازهٔ متن
* تَن زن چو به زیرِ فَلَکِ بیباکی
مِی نوش چو در جهانِ آفتناکی
چون اوّل و آخِرت به جز خاکی نیست،
انگار که بر خاک نهای، در خاکی!
۲ بیت
* تَن زن چو به زیرِ فَلَکِ بیباکی
مِی نوش چو در جهانِ آفتناکی
چون اوّل و آخِرت به جز خاکی نیست،
انگار که بر خاک نهای، در خاکی!
خیام! اگر ز باده مستی، خوش باشبا لالهرخی اگر نشستی، خوش باش