رباعی ۱۳۴
اندازهٔ متن
با باده نشین که مُلْکِ محمود این است
وَزْ چنگ شنو که لحنِ داوود این است
از آمده و رفته دگر یاد مکن
حالی خوش باش زانکه مقصود این است
۲ بیت
با باده نشین که مُلْکِ محمود این است
وَزْ چنگ شنو که لحنِ داوود این است
از آمده و رفته دگر یاد مکن
حالی خوش باش زانکه مقصود این است
خیام! اگر ز باده مستی، خوش باشبا لالهرخی اگر نشستی، خوش باش