رباعی شمارهٔ ۴۷
اندازهٔ متن
هستی تو سزای این و صد چندین رنج
تا با تو که گفت کاین همه بر خود سنج
از خوردن و خواستن بر آسا و بباش
و آرام گزین که خفته ای بر سر گنج
۲ بیت
هستی تو سزای این و صد چندین رنج
تا با تو که گفت کاین همه بر خود سنج
از خوردن و خواستن بر آسا و بباش
و آرام گزین که خفته ای بر سر گنج
تا دیدهٔ دل ز دیدهها نگشاییهرگز ندهند دیدهها بینایی