رباعی شمارهٔ ۱۳۵
اندازهٔ متن
یا رب چه خوش است بی دهان خندیدن
بی منت دیده، خلق عالم دیدن
بنشین و سفر کن، که به غایت نیکوست
بی زحمت پا گرد جهان گردیدن
۲ بیت
یا رب چه خوش است بی دهان خندیدن
بی منت دیده، خلق عالم دیدن
بنشین و سفر کن، که به غایت نیکوست
بی زحمت پا گرد جهان گردیدن
تا دیدهٔ دل ز دیدهها نگشاییهرگز ندهند دیدهها بینایی