دفتر شعر
۲۷۲ شعر در این دفتر
جان و جهان فدایت ای آنکه به ز جانیذوقی است جان سپردن چون جان تو می ستانی
راه اگر سوی خرابات مغان دریابیدارد امید که اسرار نهان دریابی
خجسته عید من آندم که چهره بگشائیهلال عید ز ابروی خویش بنمائی
خرم از درد توام زانرو که درمانم توئیرفتی از چشمم ولی پیوسته در جانم توئی
هر دم ز پس پرده دل و دین بربائیای وای گر از پرده تجلی بنمائی
ای سرو ناز رونق بستان عالمیوی نور دیده شمع شبستان عالمی
گلی نازک ز گلزار معانیشکفته بود بر شاخ جوانی
ای دل چه شد که خشک و تر غم بسوختیجانهای ما ز آه دمادم بسوختی