دفتر شعر
۴۹۵ شعر در این دفتر
چونکه شهانند گدایان عشقباش دلا چاکر سلطان عشق
بسی تصنیف دیدم در حقایقندیدم همچو گلشن پر دقایق
رندیم و قمارباز بی باکاز جرعه جام غم طربناک
تا جامه هستی ز غم عشق نشد پاکدر جستن معشوق نه عاشق چالاک
ای در شعاع روی تو عقل خبیردنگدر راه عشقت آمده پای خرد بسنگ
آوازه حسن تو گرفتست ممالکدر ملک ملاحت نبود غیر تو مالک
بریخت ساقی وحدت می محبت پاکبجام سینه دردی کشان منزل خاک
براه عشق چنان رفت عاشق بی باککه سوخت ز آتش عشق و نکرد فکر هلاک
مائیم نقاب شاهد شنگاو شنگ و نقاب همچو وی ینگ
گر پرده برنداری زان رخ ز جان غمناکآهی کشم که آتش افتد درون افلاک
جان ما مست می عشقست از روز ازلکی شود کی تا ابد هشیار مست لم یزل
هر زمان نوعی بچشم اهل حالمی نماید حسن روی تو جمال
درد عشق آمد دوای درد دلنیست باری جز غمش درخورد دل
در کشور جان و ملکت دلبگرفت سپاه عشق منزل
چو عشقش از دلت گشتست زایلبکنج عافیت کردی تو منزل
زهی بزم و ساقی و حسن و جمالزهی مستی و ذوق و جام وصال
ای حسن جان فزای تو خورشید بی زوالهرگز ندید دیده کس اینچنین جمال
تا کرد شاه عشق بملک دلم نزولبرخاستست از سر جان عقل بوالفضول
چون خیال وصل جانان هست سودای محالجان شیدایم ز وصلش گشت قانع با خیال
بیا که بی تو ز عمر خودم گرفت ملالمگر ز روی تو گردیم شادمان ز وصال
من که مست جام عشقم از ازلکی بهشیاری کنم مستی بدل
واین الاثافی و این الطلالواین الخیام واین الظلال
همه صورت همه معنی همه حسنی و جمالهمه حشمت همه رفعت همگی جاه و جلال
ای کنایت ز سر کوی تو جنات نعیمشد اشارت بفراق رخ تو نار جحیم